Hátíðarhöld 17. júní í Hvalfjarðarsveit

Þjóðhátíðardagurinn 17. júní var haldinn hátíðlegur í Hvalfjarðarsveit með fjölbreyttri og skemmtilegri dagskrá fyrir alla fjölskylduna.

Hátíðarhöldin fóru fram í Heiðarskóla, líkt og undanfarin ár. Dagskráin var blanda af hátíðleika, skemmtun og afþreyingu og allir gátu fundið eitthvað við sitt hæfi.

Haraldur Benediktsson oddviti sveitarstjórnar flutti hátíðarávarp í upphafi dagskrár og fjallkona var Brynhildur Karlsdóttir en hún flutti ljóðið Hver er ég? eftir föður sinn, Karl Ágúst Úlfsson.

Fjallkonan var einnig þáttakandi í næsta dagskrárlið sem var söngur barnakórsins sem hún hefur æft í vetur.

Kór Saurbæjarprestakalls söng nokkur lög undir stjórn Birgis Þórissonar, Mattías Ómarsson og Jóhanna Vilborg Guðmundsdóttir í leiklistarklúbbnum Melló komu fram með atriði úr leikritinu Hvar er draumurinn, auk þess að Lína langsokkur kíkti í heimsókn.

Félagar úr Hestamannafélaginu Dreyra teymdu undir börnum og boðið var upp á andlitsmálun, hoppukastala og grillaðar pylsur, kaffi og kræsingar.

Hvalfjarðarsveit þakkar Tónlistafélagi Hvalfjarðarsveitar fyrir undirbúning og framkvæmd hátíðarhaldanna, sem og þeim fjölmörgu sem mættu og gerðu daginn að eftirminnilegri stund. Það er dýrmætt að sjá sveitungana koma saman á degi sem þessum og fagna þjóðhátíðardeginum.

Myndir frá 17. júní hátíðarhöldunum má sjá hér.

Hver er ég?

Til mín yfir hafið haustið flýgur
hrjúfum pensli málar laufin, stráin
fjasar, nöldrar fyrir utan skjáinn
frískan veðradans við landið stígur
rödd þess tær, en einnig undarleg
og ég spyr það: Haust mitt, hver er ég?

Ég er sú sem faðmar að sér fossinn
frískan veiti honum ástarkossinn

Vetur kemur, fær sér sæti á fjöllum
frussar slyddu og él um nes og móa
lætur í sér hvína, ýlfra, snjóa
orgar kátt og hringir jólabjöllum
gerir þó á veðri og vindum hlé
vill mig fá að spyrja hver ég sé

Ég er sú sem leikur enn við landið
læt mig skipta máli vinabandið

Upp úr moldu vex svo vorið hlýja
verpir eggjum, yljar nýjum blómum
syngur eigin lög með hreinum hljómum
himnabirtu sendir okkur nýja
leiðir mig að lífsins næstu brú
lítur á mig, spyr mig: Hver ert þú?

Ég er sú sem lofsyng lón og dranga
læði kossi á fjallsins köldu vanga

Uppi í skýjum sumar ljóðin semur
sólarljóð og frjósöm jarðarkvæði
óð um golu, líf og logn og næði
líf sem vaknar, sofnar, fer og kemur
þetta ljóð ég syng með sjálfri mér
segi þessum heimi hver ég er

Ég er sú sem á mér óskaland
að mér faðma heiðar, tún og sand

Höf. Karl Ágúst Úlfsson